Η αδελφότητα των δολοφόνων της Licia Troisi
«Η αδελφότητα των δολοφόνων», ανήκει στη σειρά Οι πόλεμοι του αναδυόμενου κόσμου, της Licia Troisi.Έχει μια σκοτεινή, παλιά μυρωδιά εξουσίας, φόβου και επιλογών που δεν μοιάζουν ποτέ καθαρές. Και το πιο τίμιο είναι πως δεν υπόσχεται «ηρωισμό». Υπόσχεται επιβίωση. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος. Η μετάφραση ανήκει στην Γεωργία Αρσενίου.

Γράφει η δημοσιογράφος Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Σαράντα χρόνια μετά τον μεγάλο πόλεμο, ο Αναδυόμενος Κόσμος δεν ησυχάζει. Ο Ντοόρ, Ιππότης του Δράκου που έγινε βασιλιάς, απλώνει την επιρροή του πάνω στις Αναδυόμενες Γαίες και πνίγει ό,τι αντιστέκεται. Κι ενώ κάποιοι ακόμη παλεύουν, όπως το Συμβούλιο των Υδάτων ή ο νάνος Ίντο που κουβαλά έναν πόλεμο εκατό χρόνων στους ώμους του, μια άλλη απειλή στήνεται πιο ύπουλα. Η Συντεχνία των Δολοφόνων επαναφέρει τη λατρεία του Αστέρ και ψάχνει πρόθυμα χέρια. Εκεί μπαίνει η Ντούμπε, δεκαεπτά χρονών, η πιο επιδέξια κλέφτρα της Γης του Ήλιου, ένα κορίτσι που μπορεί να γίνει σκιά και να μπει εκεί όπου δεν μπαίνει κανείς.
Η Ντούμπε που λάτρεψα δεν είναι «εύκολη» ηρωίδα. Είναι απρόβλεπτη, πεισματάρα, γεμάτη ένστικτα, αλλά και γεμάτη αντίφαση, τη βλέπεις να μιλά σαν να γεννήθηκε γεννημένη δολοφόνος ενώ ταυτόχρονα αντιστέκεται απέναντι στο αίμα. Η σχέση της με τον Σάρνεκ, τον Μάστορα που τη διαμόρφωσε, κουβαλά βάρος, παρελθόν και μια παράξενη τρυφερότητα που σε σημεία σε συγκινεί. Κι όταν εμφανίζεται ο Λονερίν, η ιστορία ανοίγει κι άλλο, σαν να προετοιμάζει το έδαφος για ότι θα συμβούν αργότερα.
Η Troisi έχει πολύ δυνατό κόσμο. Το worldbuilding εδώ είναι πλούσιο και λειτουργεί, ειδικά επειδή πατά πάνω σε προγενέστερη μυθολογία, κι ακόμη κι αν δεν έχεις διαβάσει τρία προηγούμενα βιβλία νιώθεις ότι υπάρχει «ιστορία» κάτω από τα πόδια σου. Οι αναδρομές στο παρελθόν είναι από τα πιο ωραία σημεία γιατί δίνουν νόημα και πληγές.
Και στο τέλος βλέπεις τι θα πληρώσει ο καθένας για τη δύναμη, για την πίστη του, για το «ανήκω κάπου», αλλά και πόσο ανθρώπινο γίνεται ένα κορίτσι όταν της λένε από μικρή ότι γεννήθηκε για να σκοτώνει.
Αν σε εκπαιδεύσουν να γίνεις όπλο, μπορείς ποτέ να ξαναγίνεις άνθρωπος ή απλώς μαθαίνεις να πληγώνεις πιο αθόρυβα;









