Η Γιορτή της Μητέρας είναι από τις ωραιότερες γιορτές του χρόνου.  Η «μαμά» δεν είναι απλώς μια λέξη στο λεξικό, είναι η πρώτη σκέψη σου, είναι τα ξενύχτια πάνω από ένα ζεστό μέτωπο, η τρυφερότητα που σε σκεπάζει τα κρύα βράδια, οι φόβοι που πνίγει για να μη σε τρομάξει, η αγωνία που ντύνεται με ένα καθησυχαστικό χαμόγελο. Είναι εκείνη η βαθιά, αδιαμαρτύρητη κούραση που συνεχίζει να δίνει, ακόμα κι όταν νιώθει πως δεν της έχει περισσέψει τίποτα πια.

Γράφει η δημοσιογράφος Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη

Οι μητέρες είναι οι πρώτες μας δασκάλες, οι προστάτες μας, και οι σταθερές παρουσίες που μας υποστηρίζουν σε κάθε βήμα. Είναι οι ήρωες που σπανίως φορούν κάπες, αλλά πάντα μας προσφέρουν την αγάπη και τη φροντίδα τους ανιδιοτελώς.

Σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας φροντίζουν για την ισορροπία της οικογενειακής εστίας και την αρμονική συμβίωση των μελών της. Παρέχουν αδιακρίτως τη μεγάλη αγκαλιά που χωράει όλα τα λάθη και σωστά, κάθε χαρά και ανησυχία.

Γι’ αυτό, το δώρο αυτής της μέρας δεν έχει ανάγκη από φανταχτερές κορδέλες και ακριβά ταμπελάκια, έχει ανάγκη μόνο από ένα πράγμα: ν’ αναγνωρίζεις την αξία της. Περιπλανώμενη στο NakasBook House, δεν έψαχνα για εντυπωσιακά αντικείμενα, αλλά βιβλία ή κάποιο αντικείμενο που να δείχνει την αναγνώριση που της αξίζει.

Αν ψάχνεις κάτι που να συνδυάζει το χιούμορ με την απόλυτη ταύτιση της καθημερινότητας, το «Η μαμά κάνει απεργία» της Λίτσας Ψαραύτη (Εκδόσεις Ψυχογιός) είναι η ιδανική επιλογή. Μέσα σε ένα σπίτι όπου όλοι διαρκώς απαιτούν κάτι -από τα μεγαλύτερα παιδιά που τα θέλουν όλα έτοιμα και τον μπαμπά που ζητάει τσιπούρα αλανιάρα για μεσημεριανό, μέχρι τα δίδυμα μωρά, τον σκύλο, τον κήπο, ακόμα και τον παπαγάλο- η μαμά φυσιολογικά δεν προλαβαίνει. Η πολυβραβευμένη συγγραφέας στήνει μια ξεκαρδιστική ιστορία όπου η μαμά βρίσκει το πιο έξυπνο κόλπο (μια απεργία!) για να βάλει τάξη, θυμίζοντας σε όλους μας το τεράστιο και συχνά δεδομένο φορτίο που σηκώνει. Ένα βιβλίο που θα χαρούν τα παιδιά, αλλά θα λατρέψει και θα νιώσει βαθιά κάθε μαμά του κόσμου.

Για μια πιο άμεση, φωτεινή και γεμάτη ενθουσιασμό έκφραση αγάπης, το «Σ’ αγαπώ, σούπερ μαμά!» της AlexandraGaribal (Εκδόσεις Μεταίχμιο) έρχεται σαν μια μεγάλη, ζεστή αγκαλιά. Είναι ένας όμορφος ύμνος σε εκείνες τις καθημερινές στιγμές που κάνουν τις μαμάδες να μοιάζουν με αληθινές υπερηρωίδες στα μάτια των παιδιών τους: στα γέλια, στο παιχνίδι, ακόμα και στα μικρά, ανθρώπινα δευτερόλεπτα θυμού που σβήνουν πάντα με ένα γλυκό, θαυματουργό φιλάκι που γιατρεύει τα πάντα. Ένα υπέροχο, τρυφερό ανάγνωσμα, ό,τι πρέπει για να της πεις -μέσα από τον αγνό ενθουσιασμό ενός παιδιού- πως την αγαπάς μέχρι τον ουρανό.

Σε μια πιο εύθραυστη, καθημερινή κλίμακα, το «Για εσένα, μαμά!» της Ρενέ Στυλιαρά (Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη) είναι ένα βιβλίο με λόγια τρυφερά και ανεπιτήδευτα, υμνεί την αγάπη που δεν κάνει επίδειξη. Είναι ένα μικρό καταφύγιο που μπορεί να κρύψει στην τσάντα ή στο κομοδίνο της, για να το ανοίγει τις μέρες που νιώθει πως οι αντοχές της στερεύουν.

Κάτι αντίστοιχο, σαν μια ζεστή ανάσα χαμόγελου, είναι και η «Υπέροχη μαμά» της Alison Brown επίσης από τις Εκδόσεις ΧάρτινηΠόλη). Μας θυμίζει γλυκά πως οι μαμάδες δεν είναι υπερήρωες από ατσάλι, αλλά κουβαλούν αθέατα βάρη, ανησυχούν, αντέχουν και συνεχίζουν να παλεύουν, συχνά χωρίς να τις χειροκροτεί κανείς.

Ίσως, όμως, το πιο δυνατό συναίσθημα να κρύβεται στους αποχωρισμούς μας. Το βιβλίο «Εγώ είμαι το κουβάρι κι εσύ η κλωστή» του Alberto Pellai (Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη) αγγίζει το πιο ευαίσθητο νεύρο της μητρότητας. Πιάνει αυτό που κάθε μάνα ξέρει βαθιά μέσα της: στην αρχή είμαστε ένα, σφιχτά δεμένοι. Μετά, ξεκινά το ξεμάκρεμα. Και κάπου εκεί, καλείται να μάθει την πιο επώδυνη και σπουδαία μορφή αγάπης, εκείνη που σε αφήνει ελεύθερο να πετάξεις.

Φυσικά, η αγάπη βρίσκει τον τρόπο να εκφραστεί και μέσα από τα παιδικά χεράκια. Το «Η μαμά μου» (Εκδόσεις Πατάκη), με τους ήχους και τις εικόνες του, γίνεται ένα τρυφερό παιχνίδι που καταλήγει πάντα σε μια σφιχτή αγκαλιά, αποδεικνύοντας στο παιδί πως η μαμά είναι πάντα εκεί.

Όμως, η φροντίδα δεν κρύβεται μόνο στα λόγια. Συχνά κρύβεται στο νοιάξιμο της καθημερινότητας. Μια ισοθερμική τσάντα φαγητού Save the Aegean (EstiaHomeArt) μπορεί να μη φαντάζει το κλασικό «ρομαντικό» δώρο, είναι όμως ένα δώρο νοιαξίματος και φροντίδας. Λέει σε μια γυναίκα που τρέχει όλη μέρα: «σε νοιάζομαι, θέλω να κάνω τη μέρα σου λίγο πιο εύκολη».

Κι αν θέλεις να συνδυάσεις τη γλύκα της στιγμής με κάτι που μένει στον χρόνο, το «Σοκολατάκι & Κόσμημα ReneLoveTwist – I LoveYou» (Brand Ρενέ,) της προσφέρει πρώτα μια γλυκιά απόλαυση και, αμέσως μετά, ένα ενθύμιο για να το φοράει και να σε νιώθει κοντά της.

Στο τέλος της ημέρας, κοιτάζοντας όλες αυτές τις επιλογές, συνειδητοποιείς πως η πραγματική ερώτηση δεν είναι «τι δώρο θα της πάρω». Η ερώτηση, η μόνη που έχει σημασία, είναι: Τι θέλω να της πω φέτος;

Θέλω να της πω «σε βλέπω»; «Σε καταλαβαίνω»; «Σου χρωστάω λίγο χρόνο»; «Σου χρωστάω μια μεγάλη αγκαλιά»;

Αν βρεις την απάντηση σε αυτό, το δώρο θα βρει τον δρόμο του από μόνο του. Και τότε, δεν θα μοιάζει πια με άλλη μια υποχρέωση της ημέρας. Θα μοιάζει με την πιο όμορφη αλήθεια. Εσύ, τι θέλεις να της πεις φέτος;

Για τις ανάγκες της συγγραφής του άρθρου, επισκεφτήκαμε το  βιβλιοπωλείο Nakas Book House, στο εμπορικό κέντρο Fashion City Outlet στη Λάρισα.